رسانه تخصصی بیمانا

مدیریت طرح، ساخت و بهره برداری پروژه های عمرانی

    امروز  یکشنبه ۰۱ مهر ۱۳۹۷  

رسانه تخصصی بیمانا آغاز هفته دفاع مقدس را تبریک می‌گوید

Bimana

ویژه های خبری

|

فناوری بیم (BIM)

 

فناوری بیم

فناوری بیم (BIM) یا همان فناوری “بی‌ آی‌ ام” که از آن به عنوان “فناوری بیم” نیز یاد می‌شود، فناوری است که در آن به کمک ایجاد یک مدل مجازی سه‌بعدی، کلیه اطلاعات هندسی، فنی، زمانی، مالی و اجرایی پروژه به صورت یکپارچه و طبقه‌بندی شده در یک پایگاه داده قرار می‌گیرد. در این سامانه کلیه ذینفعان پروژه شامل مدیران و کارشناسان مجموعه مشاوران، پیمانکاران، کارفرمایان می‌توانند با بهره‌برداری از این مدل غنی اطلاعاتی المان محور، فرایندهای طراحی، ساخت، نظارت و بهره‌برداری از پروژه را در طول چرخه حیات پروژه به صورت یکپارچه و هماهنگ مدیریت نمایند. فناوری بیم (BIM) یکی از ابزارهای فرآیند مدیریت طرح و ساخت مجازی پروژه‌ها (VDC) است، که به کلیه عوامل پروژه کمک می‌کند تا قبل از اجرای واقعی پروژه، کلیه مشکلات و ریسک‌های فنی، برنامه‌ریزی و بودجه‌ای پروژه را شناسایی کرده و با انجام هماهنگی‌های به موقع و کار تیمی یکپارچه، پروژه را به صورت روان و موفق مدیریت کنند.
فناوری بیم (BIM) بر پایه ایجاد مدل سه‌بعدی دیجیتالی اطلاعات پروژه شکل گرفته است. این مدل، ماکت دیجیتالی پروژه­ است که با استفاده از نرم‌افزارهای مدلسازی اطلاعات در محیط کامپیوتری ساخته می‌شود. در این مدل، همه اجزا واقعی تشکیل‌دهنده پروژه به صورت دیجیتالی ترسیم ­می‌شوند. از آنجاییکه که اجزا در این مدل به صورت دیجیتالی ترسیم می‌شوند، بنابراین همزمان با ایجاد، بسیاری از اطلاعات فنی و مهندسی از جمله هندسه، نوع مصالح و .. را در خود دارند، به نحوی که کاربر می‌تواند با کلیک بر روی هر المان این مدل در بستر گرافیکی سه‌بعدی، به اطلاعات مورد نیاز خود، بدون رجوع مجدد به مدارک مهندسی و انجام محاسبات چندباره دست یابد. این مدل در پروژه به اشتراک گذاشته می‌شود و عوامل مختلف درگیر در پروژه می‌توانند با توجه به سطوح دسترسی تعریف شده و رویه‌ها و دستورالعمل‌های پیاده‌سازی شده در پروژه، اطلاعات مختلف فنی، نظارتی و اجرایی را بر روی آن ثبت نمایند.
صرف نظر از قابلیت‌ها و ویژگی‌های فنی حاصل از پیاده‌سازی فناوری بیم (BIM) در پروژه‌ها این فناوری حوزه‌های مختلف دانشی مدیریت پروژه را نیز پوشش می‌دهد. فناوری بیم (BIM) ابزارها و فرایندهای مورد نیاز برای حصول اطمینان از وجود هماهنگی مناسب بین عوامل مختلف پروژه را در خود دارد. در حوزه زمان، امکانات ویژه‌ای از قبیل قابلیت بررسی گرافیکی برنامه زمان‌بندی اجرا و یا ارائه اطلاعات مورد نیاز برای تخمین مدت زمان انجام فعالیت‌ها را در اختیار مدیران برنامه‌ریزی و مدیران پروژه قرار می‌دهد. در زمینه مدیریت هزینه فرایندهای برآورد هزینه و کنترل هزینه را پشتیبانی می‌کند. این فناوری همچنین از فرایندهای مدیریت کیفیت، مدیریت ریسک، مدیریت تدارکات و مدیریت منابع پشتیبانی می‌کند.

 

فناوری VDC

 

فناوری VDC، مدیریت یکپارچه مدل‌های عملکردی چند دیسیپلینی پروژه‌های طرح و ساخت است. VDC، شامل محصول پروژه، فرایندهای کاری و سازمان تیم­‌های طراحی، اجرا و بهره‌برداری، برای پشتیبانی شفاف از اهداف سرمایه­‌گذاری در حوزه کسب وکار است.
فناوری VDC
فناوری VDC امکان مدلسازی و شبیه‌­سازی کلیه مراحل اجرای پروژه از مرحله طراحی تا پایان مرحله ساخت را در یک فضای دیجیتالی و بصورت کاملاً یکپارچه فراهم می‌آورد. با استفاده از این فناوری، پروژه از لحظه خلق ایده تا پایان مراحل ساخت به‌صورت مجازی با کلیه جزئیات مهندسی و اجرایی به‌صورت سه‌بعدی ساخته می‌شود. این مدل مجازی سه‌بعدی نه تنها حاوی کلیه اطلاعات مهندسی و اجرایی اجزای طرح است، بلکه اطلاعات زمان­‌بندی و هزینه اجرای کار را هم با خود دارد. به این ترتیب، با استفاده از این فناوری امکان مدیریت یکپارچه پروژه و تسلط همه جانبه بر زوایای مختلف پروژه فراهم می‌شود. ساخت مجازی (Virtual Construction) فرصت گران‌بهایی را فراهم می‌آورد تا قبل از اقدام به ساخت و درگیر شدن در عملیات اجرایی، روش‌های اجرا و امکانات و موانع اجرایی به روشنی بررسی شده و برنامه‌­ریزی گردد. کلیه عوامل پروژه شامل بدنه فنی کارفرما، طراح، پیمانکار اصلی، پیمانکاران جزء و سازندگان می‌­توانند در کنار هم با استفاده از امکانات شبیه‌­سازی مجازی مراحل ساخت، به همفکری و حل‌وفصل مشکلات و موانع اجرایی پرداخته و اثرات متقابل تصمیمات خود را قبل از شروع اجرا ارزیابی کنند. فرایند ساخت مجازی امکان مجسم‌­سازی طرح، مرور مراحل ساخت، برنامه‌ریزی تجهیز کارگاه و برنامه‌ریزی توالی عملیات اجرایی را فراهم می‌آورد و می‌توان به کمک آن، بسیاری از مشکلات اجرایی طرح، که می‌تواند ریشه‌های مختلفی داشته باشد، را قبل از وقوع شناسایی کرد. بدین ترتیب، یک محیط کاری ایمن، با کمترین اشتباه، دوباره­ کاری و ریسک، و بیشترین سود فراهم خواهد گردید.
پیاده‌سازی و بکارگیری فناوری VDC در صنعت ساخت که در گذشته با چالش‌های تکنیکی مختلف روبرو بود، امروزه به‌واسطه رشد و ارتقا صورت گرفته در حوزه فناوری بیم (BIM) در زمینه‌های مختلف فنی، اجرایی، زمانی، مالی، نظارتی و بهره‌برداری امکان‌پذیر شده است.

 

مدل اطلاعات ساختمان

 

مدل اطلاعات ساختمان، یک مدل اطلاعاتی غنی، تشکیل شده از منابع اطلاعاتی چندگانه است، که المان‌های آن می‌توانند در میان بهره‌برداران به اشتراک گذاشته شده و در طول چرخه حیات یک ساختمان از لحظه آغازین ساخت تا هنگام از بین رفتن آن، نگهداری و بهره‌ برداری شوند. مدل اطلاعات ساختمان می‌تواند شامل مشخصات قراردادها، مشخصات فنی، کارکنان، برنامه‌ریزی‌ها، متره و برآورد، فضاها و مشخصات ابعادی باشد(NBS,2011). به عبارت دیگر، فناوری بیم (BIM) ارائه دیجیتالی مشخصات فیزیکی و کاربردی تسهیلات است.
مدل اطلاعات ساختمان
برای مدل اطلاعات ساختمان، ابعاد مختلفی تعریف شده است. صرف نظر از بعضی اختلاف ‌نظرها در نامگذاری اسمی ابعاد فناوری بیم (BIM)، کاربردهای مدل اطلاعات ساختمان عبارتند از: مدیریت اسناد و مدارک پروژه (۲D)، مدل سه‌بعدی غنی از اطلاعات (۳D)، مدل مدیریت اطلاعات زمانی (۴D)، مدل مدیریت اطلاعات هزینه‌ای (۵D)، مدل اطلاعات مدیریت اداره و نگهداری (۶D) و مدل مدیریت انرژی پایدار (۷D). از میان ابعاد مختلف مدل اطلاعات ساختمان، ابعاد ۴D و ۵D از اهمیت مدیریت پروژه‌ای قابل توجهی در پروژه‌ها بر خوردارند و از ابزارهای مهم فناوری در مدیریت محسوب می‌شوند.
بعد چهارم مدل اطلاعات ساختمان، به معنی اتصال برنامه زمانبندی به مدل اطلاعات سه بعدی است. ساخت مدل‌های ۴D به ذینفعان پروژه‌های ساختمانی (معماران، مهندسین، پیمانکاران، کارفرمایان و سرمایه گذاران) این امکان را می‌دهد تا با تجسم و مشاهده اتفاقات و رویدادها در پیشرفت‌های عملیات اجرایی در طول چرخه حیات پروژه، تصمیم‌های مناسب مدیریتی و اجرایی را اتخاذ نموده و با مشاهده تصاویر مجازی از واقعیتی که در آینده روی می‌دهد و همچنین با رصد اتفاقات جاری از هدر رفتن زمان و هزینه جلوگیری نمایند.
بعد پنجم مدل اطلاعات ساختمان، با برقراری اتصال مدل با اطلاعات هزینه‌ای مرتبط با اجزاء مدل چهار بعدی اطلاعات ساختمانی (۴D)، ایجاد می‌شود. این مدل ذینفعان مختلف پروژه (معماران، مهندسین، پیمانکاران، مالکان، سرمایه‌‌گذاران، تأمین‌کنندگان مالی) را قادر می‌سازد تا میزان پیشرفت عملیات اجرایی و هزینه‌های پروژه را در طول زمان، قبل از شروع پروژه مشاهده و برنامه‌‌ریزی کرده و با شروع پروژه، بر جریان مالی و زمانی پروژه کنترل و نظارت نمایند. این تکنیک مدیریت پروژه متمرکز فناوری بیم (BIM)، پتانسیل بهبود مدیریت تحویل انواع پروژه، با سایزها و پیچیدگی‌های مختلف را دارد.

 

مدیریت اطلاعات ساختمان

 

مدیریت اطلاعات ساختمان

مدیریت اطلاعات ساختمان به معنی گردآوری، سازماندهی، کنترل، ترکیب، پردازش و بازیابی اطلاعات ساختمان از منابع مختلف به صورت امن و ارائه آن به ذینفعان، با امکان تعریف دسترسی تفکیکی و طبقه­‌بندی شده به آنها است. مدیریت اطلاعات ساختمان همچنین نگهداری از اطلاعات در طول چرخه عمر ساختمان را نیز در بر می‌گیرد. به عبارت دیگر، مدیریت اطلاعات ساختمان به‌معنی توانایی در ایجاد، حفظ، بازیابی و ایجاد دسترسی فوری به اطلاعات درست، در مکان درست، در ساختار درست، در دست افراد درست با کمترین هزینه، در بهترین زمان برای اتخاذ تصمیم درست است.
مدیریت اطلاعات ساختمان، که با ظهور فناوری بیم امکان‌پذیر شده است، رکن اصلی موفقیت در مدیریت پروژه، شامل مدیریت فنی و مهندسی، مدیریت زمان‌بندی و ساخت، مدیریت هزینه‌های فرایندهای طراحی، ساخت و بهره‌برداری و همچنین مدیریت تأمین و تدارکات محسوب می‌شود. مدیریت اطلاعات ساختمان به کمک فناوری بیم، امکان مدیریت روان پروژه را در بستری چابک، روان و مطمئن فراهم کرده است. به عبارت دیگر، مدیریت اطلاعات ساختمان با بهره‌گیری از فناوری مدلسازی اطلاعات ساختمان، دسترسی طبقه‌بندی شده و کارآمد به کلیه اطلاعات فنی و مهندسی، زمانی و هزینه‌ای دیسیپلین‌های مختلف پروژه، شامل اطلاعات مربوط به مشخصات فنی، اطلاعات مربوط به ابعاد و جزئیات هندسی، احجام و مقادیر اجزای طرح، تاریخچه تغییرات، ساختمان مصالح، مشخصات مصالح، نقشه‌ها و مدارک مهندسی را به صورت کاملاً یکپارچه فراهم می‌کند. بدین ترتیب در بستر این فناوری، با ایجاد یکپارچگی اطلاعاتی بین تخصص‌ها و عوامل مختلف پروژه و با ارائه به‌موقع اطلاعات صحیح و دقیق، مدیریت انجام کار چابک می‌شود.
از مدیریت اطلاعات ساختمان، مدلسازی اطلاعات ساختمان و مدل اطلاعات ساختمان به‌عنوان سه “میم” سازنده فناوری بیم یا BIM یاد می‌شود. یکپارچگی اطلاعاتی حاصل از پیاده‌سازی فناوری بیم (BIM) به ذینفعان پروژه کمک می‌کند تا درکی یکسان از پروژه‌ای که قرار است در آینده ساخته شود یا در حال اجرا است، داشته باشند. جمع‌آوری و مدیریت اطلاعات در یک بستر مشترک باعث حذف اطلاعات غیر واقعی و تأیید نشده در پروژه می‌شود. به کمک پیاده‌سازی فناوری بیم (BIM) در پروژه، تنها یک منبع حقیقت در پروژه وجود خواهد داشت و آن اطلاعاتی است که کلیه ذینفعان با رعایت حقوق دسترسی آن را در اختیار دارند.

 

مدیریت پروژه

مدیریت پروژه
مدیریت پروژه، به کارگیری سطوح مختلف دانش، مهارت، ابزار و تکنیک برای انجام فعالیت‌های پروژه برای دستیابی به اهداف و الزامات پروژه است. بر اساس PMBOK، مدیریت پروژه از مجموعه‌ای از فرایندها در حوزه‌های مختلف دانشی تشکیل شده است. به عبارت دیگر مدیریت موفق پروژه به‌معنی انجام موفق‌آمیز فرایندهای پروژه شامل فرایندهای آغازین پروژه، فرایندهای برنامه‌ریزی، فرایندهای اجرایی، فرایندهای نظارت وکنترل و فرایندهای پایانی است .
انجام موفق فرایندهای پروژه نیازمند پیاده‌سازی سطوح ۱۰ گانه حوزه‌های دانش مدیریت پروژه، شامل مدیریت یکپارچگی پروژه، مدیریت محدوده پروژه، مدیریت زمان پروژه، مدیریت هزینه پروژه، مدیریت کیفیت پروژه، مدیریت منابع پروژه، مدیریت ارتباطات پروژه، مدیریت ریسک پروژه، مدیریت تدارکات پروژه و مدیریت ذینفعان پروژه است.
خوشبختانه امروزه فناوری بیم (BIM) به کمک مدیریت پروژه آمده است و با پشتیبانی از حوزه­‌های دانشی مورد نیاز برای راهبرد چابک پروژه‌ها، امکان مدیریت موفق پروژه‌ها را فراهم کرده است. فناوری بیم (BIM)، که از بسترهای ضروری برای پیاده‌سازی فناوری VDC در پروژه‌ها است، ابزارهای نظارتی و کنترلی مختلفی را در اختیار مدیران پروژه قرار می‌دهد. این فناوری در حوزه مدیریت یکپارچگی، امکان تعامل و هماهنگی ذینفعان پروژه را در بسترهای نرم‌افزاری در اختیار مدیران قرار می‌دهد. امکان تعریف سازوکارهای تعامل و هماهنگی بین ذینفعان از یک طرف و از طرف دیگر قابلیت دسترسی بر خط به اطلاعات یکپارچه پروژه از جمله مهمترین قابلیت‌های فناوری بیم (BIM) است. در حوزه زمان و هزینه، این فناوری امکان برنامه‌ریزی پروژه بر روی بستر گرافیکی را فراهم آورده است و با برقراری اتصال بین زمان انجام فعالیت‌های مرتبط با یک المان و هزینه‌های مرتبط، امکان مدیرت ساده و کارآمد زمانی و هزینه‌ای را در پروژه‌ها فراهم کرده است. با پیاده‌سازی این فناوری، تهیه نمودارهای ارزش حاصله و محاسبه شاخص‌های مدیریتی پروژه، در کسری از ثانیه و در هر لحظه دلخواه امکان‌پذیر می‌شود. از آنجاییکه در فناوری بیم (BIM) با مدلسازی اطلاعات ساختمان، کلیه اجزا ساختمان به صورت مجازی قبل از شروع عملیات اجرایی مدل می‌شوند و با اتصال به برنامه زمانی، متره زمانمند از احجام و مقادیر حاصل می‌گردد، این فناوری مدیریت تأمین و تدارکات پروژه را تسهیل می‌کند. از طرف دیگر، فناوری بیم (BIM) با شناسایی مشکلات و تداخلات سهم بسزایی در مدیریت ریسک پروژه دارد. مدل سه‌بعدی حاصل از مدلسازی اطلاعات ساختمان، امکان ارائه نمایش گرافیکی از پروژه و ارائه اطلاعات جامع و طبقه‌بندی شده را به ذینفعان فراهم می‌کند. این قابلیت فناوری بیم (BIM) برقراری ارتباط و تعامل سازنده با ذینفعان پروژه را تسهیل می‌کند.

 

مدلسازی اطلاعات ساختمان

 

مدلسازی اطلاعات ساختمان

مدلسازی اطلاعات ساختمان فرایند ایجاد مدل اطلاعاتی ساختمان است. این مدل، یک مدل اطلاعاتی غنی، تشکیل شده از منابع اطلاعاتی چندگانه است، که المان‌ها و اطلاعات آن می‌توانند در میان بهره‌برداران به اشتراک گذاشته شوند و در طول چرخه حیات یک ساختمان از لحظه آغازین ساخت تا هنگام از بین رفتن آن مورد استفاده قرار گیرند. مدل اطلاعات ساختمان، در بر گیرنده اطلاعاتی از قبیل مشخصات قراردادها، مشخصات فنی، کارکنان، برنامه‌ریزی‌ها، متره و برآورد، هزینه، فضاها و مشخصات ابعادی است. بر این اساس مدلسازی اطلاعات ساختمان، ارائه دیجیتالی مشخصات فیزیکی و کاربردی از تسهیلات یا به عبارت دیگر هر ساخته بشری است. در فرایند مدلسازی اطلاعات ساختمان، با ساخت مجازی اجزاء واقعی ساختمان و ثبت و ذخیره اطلاعات مختلف، طیف گسترده و جامعی از اطلاعات فنی، اجرایی، دارایی، تسهیلاتی، زمانی و هزینه‌ای به صورت یکپارچه و همزمان بین ذینفعان به اشتراک گذاشته می‌شود، بر این اساس فرایند نظارت و کنترل جامع بر پروژه به صورت سیستمی در همه ارکان طراحی، اجرا و بهره برداری پیاده‌سازی شده و با افزایش بهره‌وری، منافع قابل توجه زمانی و مالی حاصل می‌‌شود. مدلسازی اطلاعات ساختمان در چهار سطح در پروژه‌ها انجام می‌شود. سطح صفر، که ابتدایی‌ترین حالت انجام کار است، این سطح به معنی انجام کار بدون انجام تشریک مساعی هدفمند در پروژه است. در این سطح، تنها نقشه‌های دوبعدی به عنوان اطلاعات تهیه شده، تولید می‌شود. این رویکرد در کشورهای صنعتی پشت سر گذاشته شده و بخش عمده صنعت در این کشورها از این مرحله جلوتر است.
سطح یک مدلسازی اطلاعات ساختمان، ترکیبی از استفاده از نقشه­‌های دوبعدی برای تأیید مدارک و اطلاعات محصول و مدل سه‌بعدی هندسی برای کار مفهومی است. در این سطح، نقشه‌ها بر پایه استاندارد تعریف شده مدیریت می‌­شوند و اطلاعات به صورت الکترونیک از یک پایگاه داده مشترک که اغلب توسط پیمانکار مدیریت می­‌شود به اشتراک گذاشته می‌­شوند. در این سطح، مدل بین اعضای تیم پروژه به اشتراک گذاشته نمی­‌شود.
سطح دو مدلسازی اطلاعات ساختمان، که به معنای همکاری مشترک تمام تیم‌های پروژه است. در این سطح کلیه عوامل پروژه، مدل‌های سه‌بعدی خود را، که الزاماً یک مدل واحد نیستند، به اشتراک می‌­گذارند. یک ویژگی بارز این سطح از مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM)، نحوه تبادل اطلاعات بین طرفین است. اطلاعات طراحی می­ تواند از طریق فرمت از قبل تعریف شده، که هر سازمانی می‌تواند آن را به مدل خودش اضافه نماید، برای تهیه مدل یکپارچه فناوری بیم (BIM) تجمیع گردد. تجمیع مدل‌های بخش‌های مختلف امکان انجام کنترل‌های چند جانبه و پرسشگرانه را بین تیم‌های مختلف فراهم می‌نماید. بنابراین تمام ابزارهای کامپیوتری مورد استفاده در این سطح باید قابلیت پشتیبانی از فرمت‌های مشترک تیمی را داشته باشند.
سطح سه مدلسازی اطلاعات ساختمان، سطح ایده­‌آل بهره‌گیری از این فناوری است. در این سطح، همکاری مشترک کلیه تیم‌ها بر روی یک مدل واحد مشترک قرار گرفته در یک مخزن متمرکز انجام می‌شود. تمام گروه­‌های فعال در پروژه می­‌توانند به این مدل دسترسی داشته باشند و آن را به روز نمایند. ویژگی متمرکز بودن اطلاعات و یکتایی مدل سبب از بین رفتن ریسک اطلاعات متناقض می‌­شود. این رویکرد با عنوان BIM باز (OpenBIM) شناخته می‌­شود.

 

فناوری در مدیریت

 

فناوری در مدیریت

بکارگیری فناوری در مدیریت پروژه، الزام امروز موفقیت در پروژه‌ها است. ظهور فناوری‌های VDC و BIM ، با هدف بهبود فرایند مدیریت ساخت پروژه‌ها نشان دهنده نقش و جایگاه ویژه فناوری در مدیریت است. فناوری‌های جدید در حقیقت ابزارهای لازم را برای مدیران در سطوح مختلف پروژه‌ها فراهم می‌کنند. این ابزارها دستیابی به امکانات لازم برای پیاده‌سازی سطوح دانشی و مهارتی لازم برای پیش برد موفق پروژه‌ها را برای مدیران ساده می‌کنند. به کمک فناوری در مدیریت می‌توان فرایندهای مدیریتی مختلف را به شرح زیر در پروژه‌ها ارتقا داد:
۱- ارتقا یکپارچگی و هماهنگی در سطوح اطلاعاتی و روابط بین فردی و تیمی در پروژه:
این امکان، بواسطه پیاده‌سازی رویه‌های کاری در نرم‌افزارها و همچنین ایجاد پایگاه داده مشترک و بستر گرافیکی یکتا بین ذینفعان در پروژه‌ها فراهم می‌شود.
۲- پیش برد پروژه طبق زمان‌بندی از قبل برنامه‌ریزی شده:
بهره‌گیری از فناوری بیم (BIM) در طراحی و ساخت مجازی پروژه (VDC) امکان برنامه‌ریزی دقیق و مطمئن فرایندهای ساخت را به صورت مجازی و قبل از شروع عملیات ساخت واقعی فراهم می‌کند. بدین ترتیب با وجود یک مدل مجازی از آنچه در واقعیت ساخته خواهد شد، تیم پروژه قبل از شروع عملیات اجرایی می‌تواند با بررسی زوایای مختلف کار و آگاهی یافتن از احجام و مقادیر مصالح و تجهیزات، نیروی انسانی و ماشین آلات برنامه‌ریزی دقیق و مطمئنی برای انجام کار ارائه نماید.
۳- پایبندی به بودجه برنامه‌ریزی شده:
فناوری بیم (BIM) امکان برآورد هزینه اجرای پروژه را با دقت بالا بلافاصله پس از ایجاد مدل اطلاعات ساختمان فراهم می‌کند. این فناوری در هر لحظه از پروژه اطلاعات هزینه‌ای شامل هزینه واقعی، ارزش کسب شده از هزینه کرد و هزینه‌ای که باید انجام می‌شده است یا به عبارت دیگر، شاخص‌ها و اطلاعات نموداری مرتبط با مدیریت ارزش حاصله را در اختیار مدیران قرار می‌دهد. بدین ترتیب مدیران با بهره‌گیری از فناوری در مدیریت همواره می‌تواند مدیریت هزینه‌ای قوی بر پروژه داشته باشند.
۴- ارتقا کیفیت:
به کمک فناوری‌های نوین، امکان نظارت و کنترل دقیق بر فرایندهای طراحی، نظارت و اجرا فراهم می‌گردد و بدین ترتیب به صورت سیستماتیک کیفیت انجام کار تضمین می‌شود.
۵- مدیریت منابع انسانی و همچنین تأمین و تدارکات پروژه:
تجمیع اطلاعات پروژه به صورت یکپارچه و یکتا در پایگاه داده پروژه، امکان در اختیار گرفتن اطلاعات تأمین و تدارکات و نیروی انسانی را در پروژه، برای مدیریت کارامد منابع و بهبود بازدهی در مدیریت تأمین و تدارکات هموار می‌کند.
۶- تسهیل مدیریت ریسک:
ایجاد شفافیت در ابعاد مختلف پروژه و رفع زود هنگام مشکلات به کمک فناوری، فرایند پیچیده مدیریت ریسک را برای مدیران ساده نموده و پیاده‌سازی عملی آن را امکان‌پذیر می‌کند.

 

مدیریت ساخت

 

رویکردی منطقی در مدل فناوری بیم (BIM)

مدیریت ساخت پروژه، استفاده و بکارگیری روش‌های مدیریت پروژه برای نظارت بر فرآیندهای برنامه‌ریزی، طراحی و ساخت پروژه‌ها از شروع تا پایان است. هدف مدیریت ساخت، کنترل زمان، هزینه و کیفیت انجام پروژه ها است. مدیریت ساخت پروژها در بر گیرنده اقدامات اساسی زیر است:
۱- مشخص کردن اهداف پروژه و برنامه‌ها شامل تعریف دامنه، بودجه، زمان‌بندی، مشخصه‌های عملکردی مورد نیاز و انتخاب عوامل و دست اندرکاران پروژه؛
۲- ارتقا کارآمدی و بازدهی پروژه از طریق مدیریت کارآمد تأمین و تدارکات نیروی انسانی، مصالح و تجهیزات؛
۳- مدیریت کامل فرآیندهای برنامه‌ریزی، طراحی، برآورد هزینه، برگزاری مناقصه و تعیین پیمانکاران، و ساخت و تحویل پروژه؛
۴- ایجاد سازوکارهای مناسب و برقراری ارتباطات موثر برای حل مناقشات؛
مدیریت ساخت هفت حوزه فنی و اجرایی را در پروژه‌ها دربر می‌گیرد: مدیریت برنامه‌ریزی پروژه، مدیریت هزینه، مدیریت زمان، مدیریت کیفیت، مدیریت قراردادها، مدیریت ایمنی و مدیریت ساخت حرفه‌ای. مدیریت ساخت حرفه‌ای، در عمل شامل تعریف ساختار مدیریتی تیم مدیریت پروژه، ایجاد ساختار کنترل پروژه، تعریف نقش‌ها و مسئولیت‌ها، ایجاد پروتکل‌های ارتباطی و تعریف المان‌ها و فاکتورهای مبنای مناقشات و ادعاها در پروژه است.
خوشبختانه، فناوری VDC، مدیریت ساخت پروژه‌ها را تسهیل کرده است. این فناوری که از فناوری بیم (BIM) در ایجاد مدل مجازی بهره می‌گیرد. امکانات بالقوه و بالفعل مختلفی را برای مدیریت فرایندهای طراحی و ساخت در اختیار مدیران ساخت پروژه‌ها قرار می‌دهد و مدیران طرح و ساخت پروژه‌ها می‌توانند با بهره‌گیری از آن فرایندهای مختلف پروژه را قبل از شروع عملیات ساخت واقعی شبیه‌سازی کنند. به کمک این فناوری ارزیابی اقتصادی بودن پروژه‌­ها، برنامه زمان‌بندی و فرایندهای طراحی قبل از شروع عملیات اجرایی انجام می‌شود. همچنین این فناوری نقش موثری در مدیریت تدارکات، مدیریت ساخت و نصب، مدیریت کیفیت، مدیریت زمان، مدیریت هزینه، مدیریت ایمنی، مدیریت امور قراردادی و مدیریت تحویل پروژه ها دارد.

 

واقعیت مجازی و افزوده

 

intrepid_blog_illustrations_dribbble_google_cardboard_copy_2

فناوری واقعیت مجازی (VR یا Virtual Reality) تجربه قرارگیری کامل در یک محیط مجازی و دیجیتال است و دنیای فیزیکی را کاملا نادیده می‌گیرد و یا به اصطلاح جهانی مجازی به موزات جهان واقعی است. در این فناوری با استفاده از عینک‌های VR که از جمله برند‌های معروف آن می‌توان از HTC Vive و Oculus Rift نام برد، کاربران می‌توانند در یک محیط مجازی قرار بگیرند و از قابلیت تغییر در محیط پیرامون خود بهره برند.
فناوری واقعیت افزوده (AR یا Augmented Reality) یک سری المان‌های دیجیتال را در محیط فیزیکی و واقعی قرار می‌دهد. این فناوری معمولا به کمک دوربین‌های گوشی‌های هوشمند ممکن می‌گردد.
فناوری واقعیت ترکیبی (MR یا Mixed Reality)، ترکیبی از واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و تعامل با اشیا واقعی و دیجیتال است. استفاده تجاری از این فناوری نوین با عینک‌های Hololens مایکروسافت آغاز شد و عمر زیادی از آن نمی‌گذرد.
فناوری‌های فوق با کمک پیشرفت در زمینه هوش مصنوعی و سایر فناوری‌ها، به دنبال این است تا فرآیند دنیای صنعت را تغییر دهد. قدرت در محاسبات، گرافیک و محیط‌های کاربری، کارایی، تولید و توانایی‌ها و امکان فهم اطلاعات پیرامون ما را افزایش می‌دهد. همچنین از این فناوری‌ها می‌توانیم در زمینه ایجاد نسخه‌های آزمایشی محصولات و آموزش هم بهره برده و با کمترین هزینه نیروها را برای فعالیت موردنظر آماده نماییم.
VR, AR و MR به طراحان، مهندسان، مخترعان و سازنده‌ها این امکان را می‌دهد تا نادیده‌ها را ببینند، شغل‌های جدیدی که تا به حال انجام نداده‌اند را تجربه نموده و خروجی‌ها را با اطمینان پیش‌بینی نمایند.

مدل سه‌بعدی (۳D Model)

 

۳D Model

محصول فرآیند نمایش ریاضیاتی هر سطحی از یک شی در فضای سه‌بعدی و از طریق نرم‌افزارهای خاص این کار، یک مدل سه‌بعدی است. معمولا مدل‌های سه‌بعدی یا یک طراحی و کانسپت ذهنی هستند و یا برای نمایش جهان واقعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از مدل‌های سه‌بعدی در صنایع مختلفی چون واقعیت مجازی، بازی‌های ویدئویی، پرینت سه‌بعدی، بازاریابی، تصاویر و فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی، علوم مختلف و به خصوص در طراحی به کمک کامپیوتری (CAD – Computer Aided Design) استفاده می‌شود.
مدل سه‌بعدی به طرق گوناگونی بوجود می‌آیند:
– مدلسازی منحنی: این مدل‌ها از خطوط گویای غیر‌ یکسان ساخته شده‌اند که به آن‌ها (Nurb (non-uniform rational b-spline می‌گویند. این المان‌ها از نظر محاسباتی پیچیده می‌باشند
– مدلسازی چندضلعی : نقاط در فضای سه‌بعدی، Vertex نامیده می‌شوند که از طریق خطوط به یکدیگر متصل می‌شوند و یک شبکه (Mesh) چندضلعی را ایجاد می‌کنند
– مجسمه سازی دیجیتال: جدیدترین مدل سه‌بعدی از طریق Reality Capture (برداشت زنده) که از فناوری‌های سنجش از دوری چون Lidar استفاده می کنند، ایجاد می‌شوند و احجام پیچیده را به سرعت و با دقت بالا برداشت می‌کنند و حتی می‌توان با ابزاری چون پرینتر سه‌بعدی این احجام را با بالاترین دقت چاپ سه‌بعدی نمود.