رسانه تخصصی بیمانا

مدیریت طرح، ساخت و بهره برداری پروژه های عمرانی

    امروز  پنج شنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷  

Bimana

ویژه های خبری

|
ارائه شده در تاریخ : ۰۳ شهریور ۱۳۹۷
تعداد بازدید: 275 نظرات:۰

گاهی فناوری‌های نوظهور و جدید با عناوین تازه‌ای نامیده می‌شوند. مفاهیم وابسته به واقعیت مجازی نیز در این میان مستثنی نیست. در این مقاله تفاوت میان مفاهیم مختلفی همچون واقعیت مجازی یا Virtual Reality یا (VR)، واقعیت افزوده یا Augmented Reality یا (AR)، واقعیت ترکیبی یا Mixed Reality یا (MR) و دیگر مفاهیم این حوزه توضیح داده ‌خواهد شد.

بیمانا: در میان فناوری‌هایی که در طراحی و ساخت مجازی مورد استفاده قرار می‌گیرند، فناوری‌های مرتبط با واقعیت مجازی و واقعیت افزوده بیشتر مورد توجه قرار می‏‌گیرند. این فناوری‌ها در سال‌های اخیر توسعه زیادی داشته‌‏اند و شرکت‌های مختلف کوشیده‌اند تا ابزارهای پیچیده‌تر و بهتری را برای توسعه این فناوری‌ها در پروژه‌های عمرانی ارائه دهند. در این نوشتار توضیحاتی در مورد واقعیت مجازی و تفاوت آن با واقعیت افزوده خواهیم داد. در ادامه واقعیت ترکیبی توضیح داده‌خواهد شد و ویدئوهای ۳۶۰ درجه نیز معرفی می‌شوند.

واقعیت مجازی (VR)

VR

دایر‌ه‌المعارف اینترنتی ویکیپدیا واقعیت مجازی را چنین توضیح می‌دهد: “می‌توان واقعیت مجازی را یک چندرسانه همه‌جانبه یا شبیه‌سازی واقعیت توسط کامپیوتر اطلاق نمود.”
در واقع واقعیت مجازی محیطی را بوجود می‌آورد که با حضور فیزیکی در دنیای مجازی (اما مشابه با دنیای واقعی)، حسی واضح از آنچه هنوز ساخته نشده است برای کاربر ایجاد شودو کاربر اجازه پیدا می‏کند تا با آن محیط ارتباط نزدیکی را برقرار کند.
واقعیت مجازی یک واژه‌ جامع و مربوط به تجارب همه جانبه‌ای است که با استفاده از مفاهیم دنیای واقعی یا صرفاً غیرواقعی و یا آمیزه‌ای از هردوی آن‌ها خلق می‌شود. بازار هدست‌های واقعیت مجازی (HMDs) بسیار گرم است و نام‌های بزرگی در این بین مطرح شد‌ه‌اند. از جمله باید به شرکت گوگل با هدست Google Cardboard و شرکت اچ.تی.سی با هدست HTC Vive اشاره کرد. همه روزه رسانه‌های خبری اخباری در این زمینه مطرح می‌کنند. به تازگی دوربین‌هایی نیز همچون نوکیا با به نام Nokia OZO به این جرگه پیوسته‌ است و با همکاری گوگل محصولی به نام Odyssey-GoPro را عرضه کرده‏اند.

ویدئوی ۳۶۰° یا ۳۶۰ درجه

دایر‌ه‌المعارف اینترنتی ویکیپدیا ۳۶۰° را چنین توضیح می‌دهد: “ویدئوهای همه جانبه‌ای که صحنه‌هایی از دنیای واقعی را با دید همه جانبه و بصورت همزمان ثبت می‌کنند. ناظر در حین تکرار صحنه‌ها نسبت به جهت‌ها دید و کنترل کامل دارد.”
ویدئوی ۳۶۰° تجربه‌ای همه جانبه با استفاده از محتویات دنیای واقعی است که از پیش به عنوان رسانه مرکزی، فیلمبرداری شده است. ویدئوی ۳۶۰° صورتی از واقعیت مجازی است که توسط محتویات دنیای واقعی بوجود آمده است.
سردرگمی‌های بسیاری در مورد تعریف این واژه فنی وجود دارد که به دقت مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این مباحثات آن است که برخی معتقدند ویدیوی ۳۶۰° مانند واقعیت مجازی نیست و این دو واژه نمی‌توانند در جای یکدیگر بکار بروند. اما در واقعیت ویدئوی ۳۶۰° به‌عنوان یک تجربه همه جانبه، یک نوع واقعیت مجازی است که در کنار محتوای دنیای غیرواقعی قرار می‌گیرد.

واقعیت مجازی بوجود آمده توسط کامپیوتر (CG VR)

در اینجا به مفهوم CG VR می‌پردازیم که همانند نام خود اشاره به محتوای واقعیت مجازی بوجود آمده توسط کامپیوتر دارد. دایره المعارف ویکیپدیا تعریف درستی برای CG VR ارائه نکرده است. این فناوری یک تجربه‌ای همه جانبه بوده که بطورکامل توسط کامپیوتر انجام می‌‏شود. فناوری CG VR می‌تواند بصورت رندر (ارائه تصویر) باشد و بنابراین قابلیت واکنش‌پذیری ندارد که در این صورت بسیار شبیه به ویدئوی ۳۶۰° است. یا اینکه این فناوری بصورت آنی و فوری با استفاده از یک موتور بازی‌سازی رندرینگ (ارائه تصویر) می‏‌کند.
همچنین نوع سوم واقعیت مجازی نیز وجود دارد که ترکیبی بین ویدئوی ۳۶۰° و VR CG است. در واقع موقعیتی است که تجربه همه جانبه با استفاده از ترکیب هردوی آن‌ها بوجود می‌آید. بسیار مشابه با صنعت فیلم‌سازی امروز هیچ نام واقعی برای این “نوع سوم” وجود ندارد. اما افراد آن را به مفهوم عوامل بصری می‌شناسند که از ترکیب محتویات دو دنیای واقعی و دنیای خلق شده توسط کامپیوتر (CG) به‌دست می‌آیند. برخی از جالب‌ترین مضامین واقعیت مجازی که امروزه ساخته می‌شود در طبقه‏‌بندی نوع سوم قرار می‌گیرند.

بحث در مورد واقعیت افزوده (AR) و واقعیت ترکیبی (MR)

AR & MR

همانطور که بحث در مورد اینکه واقعیت مجازی چندان مبهم نبود، در مورد واقعیت افزوده و واقعیت ترکیبی نیز همین گونه است و در مورد آن‌ها بحث‌های کلی صورت گرفته است. بنظر می‌رسد واژه “واقعیت ترکیبی” به نفع واژه “واقعیت افزوده” کم‏کم کنار رفته است. علت این است که بخاطر تمرکز برروی واژه واقعیت مجازی، تفاوت بین واقعیت ترکیبی و واقعیت افزوده هنوز بطور شفاف درک نشده است. این بدان معناست که اکنون این دو واژه در جای یکدیگر بکار می‌روند و هرگاه این اتفاق می‌افتد، به ناچار یک واژه در صدر دیگری قرار می‌گیرد. امروز واژه واقعیت افزوده پیروز این میدان است. اما بین این دو واژه تفاوت وجود دارد و اکنون زمان آن است که بدان بپردازیم.

واقعیت افزوده (AR) چیست؟

دایر‌ه‌المعارف اینترنتی ویکیپدیا واقعیت افزوده را چنین توضیح می‌دهد: “نمایش زنده، مستقیم و یا غیرمستقیم محیط فیزیکی دنیای واقعی که توسط المان‌های افزوده شده دیگری همچون ورودی‌های حسی ایجادشده کامپیوتری مثل صدا، ویدیو، گرافیک یا داده‌های سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) ، تقویت شده‏‌اند.”
واقعیت افزوده روی‏‌همگذاری مفاهیم مجازی در کنار مضامین دنیای واقعی می‏‌باشد اما آن مضامین به آن متصل نبوده یا بخشی از آن نیستند. مضامین دنیای واقعی و مضامینVR CG نمی‌توانند به یکدیگر واکنش نشان دهند.
یک مثال در این زمینه کاری است که شرکت لوازم خانگی و آشپزخانه ایکیا (IKEA) انجام داده است. این شرکت فهرستی از دستورات آشپزی را براساس مواد روی میز ارائه می‌داد و به عنوان بخشی از آشپزخانه مفهومی خود به بازدیدکنندگان عرضه می‏‌داشت. این خود یک مثال عالی از طرز کار واقعیت افزوده در دنیای واقعی است.
همچنین عینک گوگل اولین تلاش این شرکت برای ارائه واقعیت افزوده به کاربران بود که انتظار می‌رود در آینده بیشتر شاهد این تلاش‌ها باشیم.

واقعیت ترکیبی (MR)

طبق تعریف سایت ویکیپدیا واقعیت ترکیبی (MR) – گاهی به‌عنوان واقعیت مرکب از آن یاد می‌شود- تلفیقی از دنیای واقعی و مجازی برای ارائه محیط‌های جدید و تجسم‌سازی است. جایی که المان‌های دیجیتالی و واقعی در یک زمان موجود بوده و با هم در تعامل هستند.
واقعیت ترکیبی، یک روی‏‌هم‏گذاری از مضامین غیرواقعی در دنیای واقعی است که به دنیای واقعی متصل بوده و با آن در تعامل است. به عنوان یک مثال برای واقعیت ترکیبی می‏‌توان به تصاویری که جراحان در حین انجام اعمال جراحی بیماران بر روی تصاویر مجازی ناشی از انجام سونوگرافی قرار می‏‌دهند، اشاره نمود. ویژگی اصلی واقعیت ترکیبی این است که مضامین غیرواقعی و دنیای واقعی قابلیت تعامل با یکدیگر در یک زمان و به‌صورت آنی را دارند.
هدسک هولولنز (HoloLens) محصول شرکت مایکروسافت بر اساس همین ایده توسعه یافته است. البته این شرکت با مطرح کردن اصطلاح هولوگرافی محاسباتی (Computing holographic) بحث میان واقعیت افزوده و ترکیبی را حذف کرده است. اخیراً نیز یک شبیه‌ساز در این شرکت تولید شده است که می‌تواند با استفاده از آن برنامه‌های کاربردی جدیدی را ایجاد کرد. این محصول TECH CRUNCH نام دارد.
به‌نظر می‌رسد از میان حقایقی که درباره آن‌ها در این مقاله سخن به میان آمد، واقعیت ترکیبی در دورترین نقطه بهره‌وری قرار گرفته است. اگرچه غیرممکن نیست آینده‌ای را تصور کرد که به نوعی مضامین غیرواقعی قابلیت واکنش‌پذیری و حتی تعامل با دنیای واقعی را داشته باشند.
فناوری‌های واقعیت مجازی با سرعت درحال توسعه است. اما سؤال مهم آن است که این فناوری‏‌ها برچه چالش‌هایی باید غلبه نمایند تا تجارب واقعیت مجازی، بخوبی و بصورت همه جانبه حس شوند؟

دیدگاهتان را بنویسید